Geçtiğimiz hafta sonu Eskişehir Osmangazi Üniversitesi’nde gerçekleştirilen mezuniyet töreni, maalesef her yıl olduğu gibi ardında büyük hayal kırıklıkları bıraktı. Gençlerin gerçekleşmemiş hevesleri, park ve organizasyonsuzluk sorunları, yeterli sosyal aktivitenin yapılmaması ve en önemlisi gençlere özel bir hatıra bırakamaması nedeniyle tören tepki çekti. Ben de Osmangazi Üniversitesi’nde geçtiğimiz yıllarda mezuniyet sevincini tam anlamıyla yaşayamayan birisi olarak bu durumu kaleme almak istedim.

Öncelikle; üç tane üniversitemizin olduğu, Türkiye’de “öğrenci şehri” olarak anılan bir şehirde yaşamamıza rağmen akademik anlamda üç, sosyallik anlamında ise iki üniversiteye sahibiz. Bunlar Anadolu Üniversitesi ve Eskişehir Teknik Üniversitesi. Osmangazi Üniversitesi ise maalesef bu konuda sınıfta kalıyor. Ve her yıl aynı sınıf tekrarını yaşıyor.

Kampüsün içerisinde bir tane dahi market yok. Kafe sayısı az. Başka seçenekler olmadığı için özellikle ev yemekleri yapan yerlerin fiyatları öğrenci bütçesine göre oldukça yüksek. Bunlar maalesef alışılmış şeyler. Sosyal aktivite mi? E tabii, o da yok.

Üstelik onca alanı, yetenekli öğrencileri, yaratıcı hocaları ve elbette Tıp Fakültesi gibi önemli bir kaynağı varken neden?

Mesela bir ESOGÜ’lü öğrenci niçin Anadolu ya da ESTÜ’nün bahar şenliğine, sırf kendi okulunda yeterince sosyal etkinlik bulamadığı için gitmek zorunda kalıyor? Ya da neden ESTÜ’de bir grup öğrenci kendi arasında 30’ar lira gibi bir para toplayıp kampüs içerisindeki marketten taze pişmiş pizza, yemek ya da burger alıp bahçede oturarak keyifli vakit geçirebilirken, ESOGÜ’lü bir öğrenci bunu yapamıyor?

Neden Anadolu Üniversitesi’nin içerisinde bunca sosyal aktivite yapılırken, konserler ve şenlikler düzenlenirken ESOGÜ geri planda kalıyor?

Asıl sorumuz ise şu:

Neden öğrenciler gerçek bir mezuniyet eğlencesi yaşamak yerine, gerçek bir mağduriyet hikâyesiyle karşı karşıya kalıyor ve bu durum yıllardır sürüyor?

Her mezuniyet töreninde bitmek bilmeyen bir trafik çilesi yaşanıyor. Tamam, bunu anlayabiliriz. Peki neden öğrenciler ve velileri park problemi yaşayıp; tozlu, çamurlu yollardan geçmek zorunda kalıyor? Neden o gün için özenle hazırlanmış kıyafetlerle bu şartlarda yürümek zorunda bırakılıyorlar?

Ya da neden bu okulun mezuniyet töreninde çeşitli etkinlikler ve konserler düzenlenmiyor da öğrenciler kendi mezuniyetlerinden çıkar çıkmaz diğer üniversitelerin mezuniyet eğlencelerine ve konserlerine gitme ihtiyacı duyuyor?

Çok mu zor bir peyzaj çalışması yapmak? Çok mu zor o güneşin altında insanları saatlerce bekletmemek adına gölgelik alanlar oluşturmak? Çok mu zor, yerel dahi olsa bir müzik grubunu davet ederek küçük bir konser organizasyonu düzenlemek?

Geçen yıl ESTÜ’ye Türkiye’de oldukça sevilen ve son dönemde popüler olan bir sanatçı gelmişti. Gösteriler, etkinlikler ve şenlikler adeta bir panayır havası içerisindeydi.

Ancak ESOGÜ’de birçok katılımcı ve öğrenci, bu özel günü düşündüğünde maalesef mezuniyetini değil; yaşadığı mağduriyeti hatırlayacak gibi görünüyor.

Şimdi tarafsız ve objektif şekilde tüm yetkililere soruyorum:

Böyle atılımlar yapmak gerçekten çok mu zor?