Cihan Yıldırım yazdı...
Dün AÜ’ye gittim… ESMEK’te Sosyal Hizmet Uzmanı Azime Akkaya’yı dinlerken içimde bir burukluk oluştu. Endişe ile karışık çaresizlik… Akkaya’nın anlattığı hikayeler, verdiği rakamlar az önce geldiğim kentin sokak ve caddeleri ile örtüşmüyordu!
Eskişehir hızla yaşlanıyor!
TÜİK’in son verilerine göre ilimizde 65 yaş üstü nüfus oranı ülke ortalamasının epey üzerinde seyrediyor. Yaklaşık her 7-8 kişiden biri artık yaşlı… Her beş yaşlıdan biri yalnız yaşıyor.
Daha önceki deneyimlerini de paylaştı Akkaya… Yardıma muhtaç mı diye gidilen evlerden çıkamıyoruz diyor… Neden? İnsanlar konuşmak, anlatmak istiyor diyor… Çünkü konuşacak kimsesi olmayan insanlar var aramızda!
Yardım falan şöyle dursun önce bi konuşalım diyorlar…
Huzurevleri ve bakımevleri zaten yetersiz… Kapasiteler sınırlı, yeni açılan merkezler ise talebin çok gerisinde kalıyor. 5-10 yıl sonra ne olacak? Nüfus piramidi tersine dönmüşken, çocuk sayısı azalırken yaşlı sayısı artarken, bu şehir onlara nasıl bakacak?
Belediyelerin, sivil toplumun, özel sektörün ve bireylerin elbirliğiyle hareket etmesi şartken, bu konuda sesini yükselten, somut iş yapan kurum ve kişi sayısı ne yazık ki çok az.
Bu noktada Eskişehir, Türkiye’ye örnek olabilir… Gerçekten Büyükşehir Belediyesi güzel işler yapmış, yapıyor…
Dünya Sağlık Örgütü de yıllardır yaşlanma’yı küresel gündeminin merkezine koyuyor. Ömürler uzuyor, doğurganlık hızı düşüyor, geleneksel aile yapısı çözülüyor. Toplumsal değerler değişiyor…
Oysa yaşlılık bir sorun değil, insanlığın doğal bir aşaması ve aynı zamanda birikim, deneyim, bilgelik demek…
Ama bu birikimi değerlendiremezsek, sadece yük haline getiririz. Eskişehir özelinde bakınca tablo daha da çarpıcı.
Şehir üniversite gençliğiyle anılır, öğrenci nüfusuyla hareketlenir ama demografik gerçeklik bambaşka bir yöne evriliyor. Bir tarafta gençler eğitim için geliyor, diğer tarafta yerli nüfus yaşlanıyor. Bu iki gerçek birbiriyle uyumlu hale getirilmezse, yarın çok daha büyük sosyal ve ekonomik sorunlarla karşı karşıya kalacağız.
Ne yapılmalı? Önce bunu herkes ve her kurum gündeme almalı…
Eskişehir, öğrenci şehri, sanayi şehri, kültür şehri derken bir de yaşlı dostu şehir olma vizyonunu benimsemeli. Zaten bu yönde iyi niyetli adımlar atılmış…
Yaşlandın Eskişehir demek, bir eleştiri değil, bir çağrı…
