Maden suyunun önemli bir magnezyum kaynağı olduğu düşünülse de içerdiği miktar, günlük gereksinimin tamamını karşılamak için yeterli değil. Bir şişe maden suyunda ortalama 10 ila 20 miligram magnezyum bulunabildiği ifade ediliyor.
Yetişkinlerin günlük magnezyum ihtiyacı ise yaşa ve cinsiyete göre değişmekle birlikte yaklaşık 300-400 miligram düzeyinde bulunuyor. Bu nedenle maden suyu, magnezyum alımına katkı sağlayabilse de tek başına yeterli bir kaynak olarak değerlendirilmiyor. Kabak çekirdeği gibi magnezyum açısından zengin besinler, bu mineralin karşılanmasında daha önemli bir yer tutuyor.
MADEN SUYU SİNDİRİMİ NASIL ETKİLİYOR?
Yemeklerden sonra maden suyu tüketildiğinde hissedilen rahatlama, içeriğindeki bikarbonat ve karbondioksitle ilişkili olabiliyor. Bikarbonat, mide asidinin dengelenmesine katkıda bulunurken, gazlı yapısı bazı kişilerde mide ve bağırsak hareketlerini etkileyebiliyor.
Bununla birlikte maden suyunun hazımsızlık veya kabızlık üzerindeki etkisi kişiden kişiye değişebiliyor. Özellikle şişkinlik ve gaz şikâyeti yaşayan kişilerde gazlı içecekler rahatsızlığı artırabiliyor.
MADEN SUYU BÖBREK TAŞINA NEDEN OLUR MU?
Maden suyunun böbrek taşı oluşumuna yol açtığı yönündeki endişeler de gündemdeki konular arasında yer alıyor. Ancak böbrek taşı riski yalnızca maden suyu tüketimine bağlı olarak değerlendirilemiyor. Taşın türü, kişinin sağlık durumu, günlük sıvı tüketimi ve beslenme alışkanlıkları da önem taşıyor.
Günlük 1-2 şişe maden suyu tüketiminin sağlıklı bireylerde kalsiyum oksalat taşı oluşumuna doğrudan neden olduğunu gösteren kesin bir genelleme yapılamaz. Öte yandan, çok yüksek miktarlarda tüketimin güvenli olduğu da düşünülmemeli.
Maden suyu tercih ederken ürünün mineral değerlerini ve özellikle sodyum miktarını kontrol etmek önem taşıyor. Yüksek tansiyonu bulunan, böbrek hastalığı yaşayan veya doktoru tarafından mineral ve sıvı tüketimi sınırlandırılan kişilerin seçimlerini sağlık durumlarına göre yapmaları gerekiyor.
Maden suyu, dengeli beslenmenin ve yeterli sıvı alımının bir parçası olabilir. Ancak herhangi bir mineralin eksikliğini gidermek veya böbrek sağlığını korumak amacıyla tek başına bir çözüm olarak görülmemeli.
